Ein barmhjertige samaritan fra Hillevåg

«Sport og sprell» hette denne bloggen så eg ska bidra med på nettet. Bevare meg vel – eg e itte kvert ein godt voksen mann, og visste snautt ka ein blogg va for någe då redaktørinnen i Bygdebladet sporte om atte eg ville vera med. Eg takkte «ja», uden å vida ka eg sa ja te – og verre blei det då bloggen kom te å hetta «Sport og sprell».

Eg ser det sånn atte sport – eller idrett – e det kun visse te atte der e offside med i bildet. Uden offside, ingen idrett. Daffor komme det te å ble mest fodball i denne bloggen – og då må eg sei atte eg vett atte der e offside i ishockey og. I si tid – for snart et halvt århondre siden – jekk eg på dommarkurs i ishockey. Ja, du leste rektigt – men eg kom aldri ud på isen. Di sa te meg atte eg måtte skøyta fram og tebagers – eg konne ikkje dømma kampane visse te atte eg stod og holdt meg fast i vantet…! Dommarkarrieren min i ishockey ble daffor ganske korte, om me kan sei det sånn. Og det kan me jo…!

Så va det «sprellå» så redaktørinnen kalle det. Hørr – eg e ein rolige fyr, og det e ikkje mange sprellå eg har bidratt med opp gjønå årå. Jaffal e det sånn atte visse te der har våre någen sprell, så komme eg ikkje te å fortella det her i Bygdebladet. Bevare meg vel, kånå mi e et aktivt menneske så sikkert komme te å lesa dette herane. Eg ville låge tynt an visse te atte eg hadde fortalt både det eina og det andra så har skjedd gjønå et langt liv. Ein aen ting e jo atte visse te der har våre någen sprell – men det har der sikkert ikkje – men visse te atte der har våre någe, så huske eg det ikkje lenger. Hukommelsen e ikkje lenger kan an ein gang va – og det bejynne eg pillemenn å ble glae for…!

Visse te atte det kan ble mellom osser, så kan eg fortella atte itte atte eg va ferige med folkeskolen, så avsonte eg någen år på Svithun skole. I klassen min va der ein gytt så me kalte for «Balissen», og han spelte fodball for Jarl for det atte an va fra Hillevåg. Eg spelte fodball for Vidar – eg spelte venstre half, men i dag e der ingen så vett ka venstre half e for någe. «På midtbanen» seie di i dag, og så liste di opp flotte udtrykk så e heilt fremmande for meg. Nei, då eg va venstre half, då va det – såvidt eg huske – eg så rydda opp i forsvaret når di andre Vidar-gyttane ikkje fekk det te – og visse te atte me ikkje fekk mål nok, så va eg frampå med et sjikkeligt langskudd så gjekk inn i vinkelen. Jo, dette huske eg ganske tydeligt – ikkje prøv deg…!

Viss me spelte mod Jarl – og det gjore me rett så det va – då tapte me. Ja, eg vett atte det komme så ei bomba på dokker, men det e sant: Me tapte alltid mod Jarl. Det så va ennå verre e atte «Balissen» lagte jyseligt med mål mod osser. Mod meg, eg så gjekk i klasse samen med an! E det løye atte eg syntes atte an va ei plaga.? Men rett ska vera rett, «Balissen» va jyseligt goe te å laga mål. Eg kan fortella atte å laga mål e viktigt i fodball – den så lage meste mål, vinne kampane – det har eg fra relativt påliteligt hold. Mange trenerar har misforstått akkorat dette – di tror at regelen seie atte det laget så sleppe inn færrest mål, har vonne kampen. Daffor legge di triogtjue mann i eget forsvar og spenne ballen vekk så langt di kan klara – uden atte der bler nevneverdige onnerholdning ud av akkorat det….!

Når eg ligavel fant å måtte akseptera «Balissen» så komme det av atte an va goe å ha når eg fekk melding med hjem – i den svarta meldebogå – meldingar så mor mi eller an far – sko skriva onner på atte di hadde lest. Eg satsa meste på morå mi – eg innrømme det – men aller mest satsa eg på «Balissen». Han va jyseligt goe te å ittelikna morå mi si onnerskrift – eg e tror nesten atte eg vil bruga ordet «ekspert» om «Balissen» på dette viktiga området. Jo, an va ekspert te å laga mål og, men vannari – eg måtte ty te «Balissen» og onnerskriftå hans så titt atte eg velge å glømma adle målå mod osser. Spelt e spelt, og glømt e glømt, har eg fonne ud med årå. Livserfaring, hette det….!

Når eg tenke meg om, så va «Balissen» ikkje bare ekspert – eg vil snarare bruga udtrykket

«Barmhjertig samaritan» om målscoraren og onnerskriftseksperten fra Hillevåg.

For eg vil helst ikkje tenka på ka mor mi ville ha sagt visse te hu sko ha skreve onner på adle meldingane i meldebogå mi…..!

One comment

Leave a Reply

Din e-postadresse vil ikke bli publisert. Obligatoriske felt er merket med *